( 1 ) پيامبر ( ص ) فرمود : هرگز خداوند على [ ع ] را خوار نمىكند [ ويژگىهاى ده‌گانه امام على ع ] ( 2 ) حديث بيست و چهار « 1 » - عمرو بن ميمون مىگويد : با عبد اللَّه بن عباس نشسته بودم افرادى كه در نه گروه بودند نزد او آمدند و گفتند : يا برخيز و با ما بيا و يا شما ما را با ابن عباس تنها گذاريد . اين ماجرا زمانى بود كه ابن عباس بينا بود و هنوز كور نشده بود . ابن عباس گفت : من با شما مىآيم [ آنان به گوشه‌اى رفتند و ] با ابن عباس مشغول گفت و گو شدند . من نمىفهميدم چه مىگويند . پس از مدتى عبد اللَّه بن عباس در حالى كه لباسش را تكان مىداد تا غبارش فروريزد آمد و گفت : اف و تف بر آنان ، به مردى دشنام مىدهند و از او عيب‌جويى مىكنند كه ده ويژگى براى اوست ؛ [ يك ] - رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم فرمود : « مردى را روانهء ميدان مىكنم كه خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش هم او را دوست دارند هرگز خدا او را خوار نمىكند » . برخى سر كشيدند [ و اميد داشتند مدّ نظر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله باشند ] حضرت فرمود : « على كجاست ؟ » به ايشان گفته شد ، در آسياب ، گندم آرد مىكند ، حضرت فرمود : « از شما كسى نيست آرد كند ؟ » پس على [ عليه السّلام ] را فراخواند ، على [ عليه السّلام ] به چشم درد مبتلا بود به گونه‌اى كه نمىتوانست ببيند ، پس حضرت آب دهان در چشمان او ماليد و پس از آن كه سه بار پرچم را تكان داد آن را به على [ عليه السّلام ] سپرد . على [ عليه السّلام ] صفيه دختر حيى را به اسارت گرفت . [ دو ] - رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم ابا بكر را براى ابلاغ سورهء توبه فرستاد ، سپس على [ عليه السّلام ] را در پى او روانه كرد تا آن را از ابو بكر بگيرد و ابلاغ كند . پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم در اين باره فرمود : « اين سوره را جز مردى كه از من است و من از اويم نمىبرد و ابلاغ نمىكند » . [ سه ] - رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم به بنى هاشم فرمود : « كدام يك از شما دوست و همراه من در دنيا و آخرت خواهيد بود ؟ » در آن جا على [ عليه السّلام ] حاضر بود و گفت : « من دوست و همراه شما در دنيا و آخرت خواهم بود » . رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم تأييد كرد و فرمود : « تو در دنيا و آخرت دوست و همراه من هستى » .

--> ( 1 ) حديث بيست و چهار در مصادر ديگر : سيره ابن هشام : ج 2 ، ص 334 ؛ طبقات ابن سعد : ج 2 ، ص 110 ؛ مصنف ابن ابى شيبه : ج 6 ، ص 372 ، ح 32091 و ج 7 ، ص 392 ، ح 36863 ؛ مسند احمد : ج 5 ، ص 178 ، ح 3062 و 3063 ( ج 4 ، ص 51 ، ط قديم ) و ج 17 ، ص 197 ، ح 11122 ( ج 2 ، ص 26 ، ط قديم ) ؛ فضائل احمد : ص 74 ، ح 111 و ص 119 ، ح 176 و ص 149 ، ح 216 و ص 211 ، ح 291 ؛ كتاب السنه : ص 551 ، ح 1188 و ص 588 ، ح 1351 ؛ صحيح مسلم : ج 3 ، ص 1433 و ج 4 ، ص 1872 ؛ مناقب كوفى : ج 2 ، ص 457 ، ح 951 و ص 496 ، ح 977 و 996 و ص 500 ، ح 1002 ؛ مسند رويانى : ج 2 ، ص 172 ، ح 1172 و ص 166 ، ح 1149 ؛ معجم كبير طبرانى : ج 12 ، ص 77 ، ح 12593 و ص 114 ، ح 12722 ؛ سنن بيهقى : ج 9 ، ص 131 ؛ البداية و النهايه : ج 7 ، ص 342 و . . .